Η Ζάκυνθος από τα χρόνια της αρχαιότητας είχε έρθει σε στενή επαφή με ξένους, ευρωπαϊκούς λαούς με διαφορετικούς πολιτισμούς και νοοτροπίες με αποτέλεσμα να επηρεαστεί και ο τομέας των λαϊκών τεχνών. Οι πολιτιστικές επιρροές που απορρόφησε το νησί συνέβαλλαν ουσιαστικά στην ανάπτυξη και στην διαμόρφωση πολλών και διαφορετικών τεχνών. Πολλές από αυτές είναι μοναδικές στο είδος τους καθώς αποτελούν κράμα διαφορετικών τεχνοτροπιών.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε βέβαια και τον άμεσο επηρεασμό των λαϊκών τεχνών από την Κρήτη, καθώς μετά την κατάληψή της από τους Τούρκους το 1669, πολλοί Κρητικοί κατέφυγαν στην Ζάκυνθο μεταφέροντας μαζί τον υπέροχο και μοναδικό πολιτισμό τους.
Από τα πανάρχαια κιόλας χρόνια οι Ζακυνθινοί ασχολήθηκαν με πολλές και διαφορετικές λαϊκές τέχνες με άμεσο σκοπό να καλύψουν πολλές από τις ανάγκες τους αλλά και να εξάγουν αρκετά από τα προϊόντα τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η ναυπηγία, η υφαντική, η κεραμοποιία, η κηροπλαστική, η αργυρογλυπτική και η ξυλογλυπτική είναι μερικές από αυτές που αναπτύχθηκαν και ακόμα αναπτύσσονται έως και σήμερα.
Τα πιο αξιόλογα δείγματα λαϊκής τέχνης που διασώζονται ακόμα και σήμερα βρίσκονται κυρίως μέσα στις εκκλησίες. Εκεί ο επισκέπτης μπορεί να παρατηρήσει σπουδαία τέμπλα και πλαίσια εικόνων. Στον τομέα της αργυρογλυπτικής η Ζάκυνθος ξεχώρισε για πάρα πολλά χρόνια δημιουργώντας έργα άξια θαυμασμού και μελέτης. Το μεγαλύτερο και σημαντικότερο έργο που διασώζεται έως σήμερα είναι αυτό της λάρνακας του Αγίου Διονυσίου, έργο του Γεωργίου και του Διαμαντή Μπάφα.
Ακόμα αξιοθαύμαστα δείγματα αποτελούν τα τέμπλα της εκκλησίας της Φανερωμένης, της Αγίας Μαύρας και της Αγίας Παρασκευής των Βολιμών.
Σπουδαία δείγματα επίσης παρατηρούνται και σε άλλες μικρότερες εκκλησίες του νησιού, καθώς ακόμα και σε κάποιες που κατέρρευσαν, αργότερα αναστηλώθηκαν ή ξαναχτίστηκαν διατηρώντας τα τέμπλα και τις εικόνες τους. Τα τέμπλα και τα πλαίσια των εικόνων είναι συνήθως επιχρυσωμένα και αποτελούν έργα μεγάλων καλλιτεχνών. Οι πιο γνωστοί ζακυνθινοί που ασχολήθηκαν με αυτές τις τέχνες ήταν οι αδερφοί Ανδραβιδιώτη, ο Α.Βλάχος, ο Τ.Κεφαλλονίτης, ο Ν.Λαμπέτης και άλλοι.

Αναπόσπαστο κομμάτι της λαϊκής τέχνης της Ζακύνθου αποτελούν και η λαϊκή ζωγραφική που φημίζεται για τις περίφημες αγιογραφίες της. Το 1700 υπήρξαν σπουδαίοι αγιογράφοι της δυτικής τεχνοτροπίας όπως ο Δοξαράς, ο Κουτούζης και ο Καντούνης. Παράλληλα υπήρχαν και πλήθος αγνώστων λαϊκών αγιογράφων που κατασκεύαζαν αγιογραφίες για τις εκκλησίες και τα ιδιωτικά εικονοστάσια των σπιτιών της Ζακύνθου. Οι περισσότεροι από αυτούς ακολουθούν την γνήσια λαϊκή ελληνική τεχνοτροπία που επηρεάστηκε περισσότερο από την ζωγραφική της Κρήτης και της βυζαντινής και μεταβυζαντινής Ελλάδας. Τα θέματα, η απλότητα, η αυστηρότητα των μορφών και των εκφραστικών μέσων, τα χρώματα που χρησιμοποιούνται, όλα αυτά μας πείθουν ότι οι επιδράσεις από την Δύση δεν επηρέασαν τον τομέα αυτό του πολιτισμού.
Στα χωριάτικα κεντήματα, στα ξυλόγλυπτα και στα έργα αγγειοπλαστικής η ελληνική τεχνοτροπία και παράδοση παραμένει αναλλοίωτη και γνήσια. Ακόμα και στην σημερινή εποχή, πολλοί είναι οι λαϊκοί καλλιτέχνες που αντιστέκονται στην μοντερνοποίηση και στην τεχνολογία και συνεχίζουν να δημιουργούν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο χρηστικά αντικείμενα που ακόμα προτιμούνται από πολλούς.
Βαρελοποιοί, καλαθάδες, καπελάδες, καροποιοί, διχτάδες, κεραμοποιοί, κηροπλάστες, ναυπηγομαραγκοί, ξυλόγλυπτες, υφάντριες, σαμαράδες και πεταλωτήδες, δραστηριοποιούνται ακόμα διαδίδοντας και διασώζοντας την παράδοση.