Στολίδι του χωριού Κερί είναι η εκκλησία της Παναγίας της Κεριώτισσας, η αρχική μορφή της οποίας, μας είναι άγνωστη. Η μεταγενέστερη εκκλησία ανακαινίστηκε το 1745. Η χρονολογία είναι χαραγμένη πάνω από τη νότια είσοδο της εκκλησίας. Η εκκλησία αναστηλώθηκε το 1953, διατηρώντας την αρχιτεκτονική της.
Είναι μια από τις ωραιότερες και σημαντικότερες της Ζακύνθου.  Η εκκλησία αυτή άνηκε στη Βενετία που την παραχώρησε στους κατοίκους του χωριού με δουκικό διάταγμα το 1630. Δεσπόζει το μεγάλο της καμπαναριό όπου όταν οι καμπάνες της ηχούν ακούγονται σε πολύ μεγάλη ακτίνα από αυτό. Αυτό επίσης που εντυπωσιάζει είναι τα σκαλίσματα στους τοίχους και η είσοδος με τις κολόνες που μοιάζουν με αρχαίους κίονες. Ο ναός περιέχει σπουδαία έργα τέχνης που αποτελούν αληθινή δόξα της ζακυνθινής αρχιτεκτονικής.
Το ξυλόγλυπτο και χρυσωμένο τέμπλο ρυθμού μπαρόκ είναι έργο του 1750, των Ιωάννη Γρώπα και Νικολάου Λογοθέτη. Στο στηθαίο του γυναικωνίτη της εκκλησίας απεικονίζεται πολυπρόσωπος συνθετικός πίνακας της λιτανείας της εικόνας της Παναγίας της Κεριώτισσας στα χρόνια των Βενετών, έργο αγνώστου ζωγράφου. Ανάμεσα στα πραγματικά πρόσωπα της εποχής που παρακολουθούν τη λιτανεία με τις ενδιαφέρουσες τοπικές φορεσιές τους, προβάλλεται η εκκλησία και το καμπαναριό της εποχής εκείνης.
Ανάμεσα στα μνημειώδη αργυρόγλυπτα δεσπόζει το ευαγγέλιο που φέρει τη χρονολογία 1842, και αναφέρεται ως έργο του Διαμαντή Μπάφα.
Στην ίδια θέση που βρίσκεται σήμερα η εκκλησία, βρέθηκε η αρχαία εικόνα της Θεοτόκου, δεξιοκρατούσα, που αποτελεί τον μεγάλο θησαυρό του ναού.Η θαυματουργή εικόνα έχει αργυρόγλυπτη επένδυση, εκτός από τα πρόσωπα του θείου Βρέφους και της Θεοτόκου και στηρίζεται σε ξυλόγλυπτη χρυσωμένη καθέδρα. Είναι άγνωστες οι περιπέτειες της ιστορικής αυτής εικόνας ως τον καιρό της εύρεσης της. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το 1620, ένας χωρικός ενώ έβοσκε τα πρόβατα του έβλεπε καθημερινά στο ίδιο σημείο κάποια λάμψη ανάμεσα στους θάμνους.
Αποφάσισε να δει τι ακριβώς ήταν εκεί και έβαλε φωτιά στους θάμνους για να το αποκαλύψει, τότε βρήκε την εικόνα. Πίσω η εικόνα εν μέρει κάηκε. Περήφανος την μετέφερε στο χωριό. Την επόμενη ημέρα όμως η εικόνα έλειπε από το σημείο όπου είχε φυλαχτεί. Ο βοσκός πηγαίνοντας να βοσκήσει τα ζωντανά του βρήκε και πάλι την εικόνα στο ίδιο ακριβώς σημείο που την είχε δει τη πρώτη φορά.
Έτσι οι κάτοικοι του χωριού αποφάσισαν στη θέση αυτή να χτίσουν μοναστήρι και να φυλάξουν μέσα σε αυτό την εικόνα. Στη γιορτή της Παναγίας, την πρώτη και δεύτερη μέρα του Πάσχα, οι κάτοικοι του χωριού διοργανώνουν πανηγύρι με παραδοσιακή μουσική και χορούς καθώς και ομιλίες.