Το τρυγόνι πήρε το όνομά του από το μαλακό και μονότονο γουργουρητό του «τουρ τουρ τουρ» . Απ` αυτό τον ήχο πήρε και την ονομασία του στα λατινικά turtur. Το τρυγόνι των δασών και όχι μόνο , είναι ένα θήραμα παραδοσιακό στην πατρίδα μας. Το τρυγόνι ξεχειμωνιάζει στη Σενεγάλη , στην Τυνησία , Μαρόκο και σε άλλες χώρες.
Επανακάμπτει από τον Ατλαντικό στη Συρία και στη Δ. Σιβηρία. Βιότοποι με φωλιές υπάρχουν κανονικά στη Μ. Βρετανία. Εμφανίζεται στην Ιβηρική χερσόνησο και στην Ελλάδα , Ιταλία , την άνοιξη. Οι μεταναστεύσεις αυτού του πουλιού που τόσο το κυνήγι του αγαπιέται στο τόπο μας είναι οι έξης! Τα πουλιά συγκεντρώνονται σε μεγάλα κοπάδια στις περιοχές όπου βόσκουν , από τα μέσα Αυγούστου ενώ στις αρχές του Σεπτέμβρη επιχειρούν μία μετανάστευση προς τους χειμωνιάτικους τόπους τους. Η μετανάστευση πραγματοποιείται κυρίως νύχτα , παρ\\\' όλο που και ημερήσια ταξίδια συχνά παρατηρούνται στην Μεσόγειο. Η επιστροφή αρχίζει περί τα τέλη Απρίλη , με αποκορύφωση την πρώτη του Μάη , όπου σημαντικές συγκεντρώσεις παρατηρούνται στα Ιόνια νησιά και ειδικά στα μικρά νησάκια Στροφάδες!
Παρατηρούνται σμήνη των 100- 200 πουλιών σε απανωτά κύματα να μπαίνουν από την μεριά της θάλασσας , κουρασμένα και να πέφτουν κατά εκατοντάδες πάνω στους θάμνους για να ξεκουραστούν. Αυτά τα πουλιά είναι αδύνατα , λόγο της ενέργειας που έχουν καταναλώσει για την πραγματοποίηση του μεγάλου ταξιδιού τους.
Ενώ αντιθέτως αυτά του Αυγούστου είναι τετράπαχα .
Το τρυγόνι ζυγίζει κατά μέσον όρο 150 γραμμάρια, είναι το πιο μικρό περιστεροειδές της Ευρώπης. Λεπτό καλλίγραμμο, με το στήθος να έχει χαρακτηριστικές κρασάτες αποχρώσεις, ο λαιμός του ενήλικου πουλιού έχει μαύρες κι άσπρες μπάρες, που όμως δεν υπάρχουν στα μικρά. Το πάνω μέρος των φτερών είναι κόκκινο με μαύρες βούλες. Η ουρά είναι κλιμακωτή, σκούρα με λευκή απόχρωση που το χαρακτηρίζει όταν πετάει.
Το πάνω μέρος του κεφαλιού είναι γκρίζο. Το σώμα του έχει μήκος περίπου 28-30 εκατοστά και είναι στρουμπουλό , με λεπτό μικρό κεφάλι , ίσιο ράμφος και μακρύ. Οι φτερούγες του είναι μεγάλες και μυτερές, η ουρά και τα πόδια του επίσης μακριά. Πετάει με ταχύτητα 30-33 μέτρα το δευτερόλεπτο .
Η πτήση του δε, είναι ταχύτατη , αθόρυβη και με πολλούς ελιγμούς . Όταν το κυνηγάει ένα γεράκι, τότε με φοβερή ταχύτητα μπαίνει ανάμεσα στα φυλλώματα των δέντρων και με φοβερούς ελιγμούς προσπαθεί να κάνει τον διώκτη να το χάσει! Το τρυγόνι αγαπά τις δασώδεις περιοχές, που περιβάλλονται από καλλιέργειες όπου βρίσκει την τροφή του . Το συναντούμε και σε πυκνούς φράκτες, σε αλσύλλια, ακόμη και μέσα στα πάρκα των πόλεων.
Στις μεσογειακές περιοχές συχνάζει και σε πευκώνες ή σε θάμνους. Σχεδόν αποκλειστικά χορτοφάγο πουλί, η διατροφή του περιλαμβάνει σπόρους κι άγριους καρπούς. Μερικές φορές το τρυγόνι καταναλώνει και κάποια ασπόνδυλα , όπως σκουλήκια ή έντομα. Την φωλιά του την κατασκευάζει στα δέντρα , συνήθως σε μικρό ύψος από το έδαφος.
Αυτή είναι πρόχειρα κατασκευασμένη από κλαράκια. Το τρυγόνι από τα μέσα Μάη ως τον Ιούλη γεννάει δύο ή και σπάνια τρεις φορές, δύο αυγά κάθε φορά που τα κλωσάει επί 14 ημέρες. Σε αυτή την διαδικασία συμμετέχει και το αρσενικό. Τα μικρά, παραμένουν στην φωλιά και πετούν μετά από τρεις εβδομάδες.