Την περίοδο των Χριστουγέννων δεν λαμβάνει χώρα στο νησί μας κάποια ιδιαίτερη τοπική εκδήλωση. Το μόνο αξιοσημείωτο γεγονός που αξίζει να αναφέρουμε είναι το κόψιμο της παραδοσιακής κουλούρας, την παραμονή των Χριστουγέννων. Είναι σπάνιο κάποιο σπίτι να μην προϋπαντήσει την Γέννηση του Χριστού με την οικογενειακή, σεμνή και γεμάτη θρησκευτικότητα ιεροτελεστία του κοψίματος της κουλούρας.
Η κουλούρα φτιαγμένη με την φροντίδα της νοικοκυράς και την βοήθεια όλων των ατόμων του σπιτιού, στολισμένη με καρύδια και αμύγδαλα, που στο σύνολό της είναι ένα γλύκισμα με τις σταφίδες και τα κουκουνάρια. Τοποθετείται επάνω στο δίσκο στο τραπέζι. Ανάβει η νοικοκυρά το λιβανιστήρι και κρατούν πάνω από το θυμίαμα την κουλούρα και ενώ ψάλλουν το τροπάριο « η γέννησή σου Χριστέ». Ο πρώτος της οικογένειας την ραντίζει με λάδι και κρασί.
Αφού τελειώσει το ψάλσιμο ο πατέρας, σταυρώνει με το μαχαίρι την κουλούρα και κόβει το πρώτο κομμάτι του Χριστού, ενώ κάποιος έξω βαράει τουφεκιές. Το τραπέζι συνεχίζεται με τα πατροπαράδοτα βραστά χωρίς λάδι μπρόκολα, που το βράδυ εκείνο δεν λείπουν από κανένα ζακυνθινό σπίτι. Ο ποιητής Τσακασιάνος γράφει χαρακτηριστικά « και που αλλού σε κόβουνε με σμπάρα και με ούρα (ζητωκραυγές) Χριστοπαραμονιάτικη του τόπου μου κουλούρα».
Τέλος η Αγιοβασιλιάτικη πίτα που κόβουνε την Πρωτοχρονιά δεν είναι παραδοσιακή, ζακυνθινή αλλά είναι έθιμο ξενόφερτο στο νησί μας.