Η Μονή της Αναφωνήτριας βρίσκεται στην περιοχή Πλεμοναρίου στα βορειοδυτικά του νησιού, απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα από την πόλη της Ζακύνθου και είναι κτισμένη στα μέσα του 15^ου αιώνα. Σήμερα λειτουργεί ως ενοριακός ναός του ομώνυμου χωριού.
Η Μονή αποτελεί τόπο προσκύνησης χιλιάδων επισκεπτών κάθε χρόνο, καθώς εδώ έζησε σαν ηγούμενος ο πολιούχος του νησιού Άγιος Διονύσιος. Εδώ μάλιστα συγχώρεσε το φονιά του αδελφού του. Το μοναστήρι είναι κτισμένο μέσα σε ένα απέραντο καταπράσινο πευκόδασος που ο καθένας από εμάς αξίζει να το θαυμάσει.
Η Μονή Ιδρύθηκε από τον Λεονάρδο Γ΄ Τόκκο Κόμητα Παλατινό Κεφαλληνίας και Ζακύνθου και από τη σύζυγο του Λάππα. Έγινε αδελφάτο από τον ιερομόναχο Ι. Ρωσάνο και το Μοναχό Α. Βλάχο το 1534. Από τότε η Βενετία την παραχωρούσε μαζί με τη μεγάλη της περιουσία ως jus patronato σε πρόσωπα επιφανή.
Το 1568 δόθηκε στον Αρχιεπίσκοπο Διονύσιο Σιγούρο. Τελευταίος κάτοχος της Μονής υπήρξε η οικογένεια Φλαμπουριάρη.
Ο περίβολος είναι διαμορφωμένος από κτίσματα και έχει είσοδο στεγασμένη με ημικυλινδρικό πέτρινο θόλο. Ο χαρακτηριστικός της πύργος αμυντικού χαρακτήρα και τετραγωνικής κάτοψης βρίσκεται σε επαφή με την είσοδο για να την προστατεύει, ενώ υφίσταται σήμερα ως καμπαναριό.
Το συγκρότημα περιλαμβάνει καθολικό με κτιστές πεσσοστοιχίες στα όρια μεταξύ των τριών κλιτών. Στο εσωτερικό του ναού σώζεται σήμερα μια εξαιρετική εικόνα της Παναγίας της Αναφωνήτριας, βυζαντινής προέλευσης, που έφτασε εδώ από την αλωμένη Κωνσταντινούπολη (1453).